woensdag 2 januari 2008

2 januari 2008

Onze kinderen zijn al echte propjes aan het worden.

Frits-Pieter woog met zijn geboorte 980 gram en nu 1340
Anne-Jolein woog met haar geboorte 1010 gram en nu 1540

Ja, ik weet het, ik mag niet vergelijken maar ik doe het toch. Frits-Pieter krijgt iets minder voeding dan zijn zus, maar dat zal nu wel opgeschroeft gaan worden. (gaat met gewicht omhoog) Anne-Jolein zal ook wel meer te eten gaan krijgen of misschien gaat ze juist minder voedingen krijgen. Ze krijgt nu 16x 14 ml en dan gaan ze bijvoorbeeld naar 12 x 19.

De vraag van vandaag (en gisteren)is: wanneer ben je nou een goede moeder/vader. Bart bijvoorbeeld moest de hele dag werken, van 8 tot 23 dus een hele lange dag zonder dat hij de kids kon zien. Daar was hij erg verdrietig over.
Vandaag is het voor mij pas op de plaats. Met teruglopende borstvoeding merkte ik al dat ik moe aan het worden was. Vandaag ben ik thuis. Dan voel je je een slechte moeder. Ja, ik weet het, ik ben het vast niet volgens de theorie maar emotioneel voelt het wel zo. En dan de borstvoeding. De kids hebben 432 ml per dag nodig, ik produceerde rond de 300 ml per dag maar nu maar 250 ml per dag. Te weinig dus en het kost een hoop energie om het eruit te krijgen. Alles heb ik geprobeerd, vandaag de lactatiedeskundige gesproken. Zij vind 300 ml erg goed en ze geeft aan dat het waarschijnlijk meer gaat worden als de kindjes echt aan de borst liggen. Nog even doorgaan dus. Dat ik me wat minder fit voel is waarschijnlijk het gevolg van de moeheid.

Moeders blijkt ziek op bed te liggen. Met 39 graden, last van haar keel, koud, dan weer warm een een te makkelijike stoelgang. Volgens mij is het griep.....

1 opmerking:

Anoniem zei

Lieve Nathalie en Bart,

Je bent alles behalve een slechte moeder/vader. Lees dit pas net nadat ik je voicemail heb ingesproken.
Kan je gevoel niet wegpraten, ben zelf ook paar avonden niet geweest en dat voelde toen ook zwaar "piep" (kan dit niet schrijven op jullie blog :-).

Lieve beide, jullie doen het zo geweldig. En het gevoel wat jullie hebben wanneer jullie er niet zijn/kunnen zijn is vreselijk herkenbaar... van mij heel veel liefs, besterschap, kracht en knuffels!!!!

KNUFFELS
Lisette