14 december 2007

Vandaag schrijft papa een verhaaltje over hoe het gaat. Toen ik gister de IC opkwam en als eerste Anne-Jolein zag, had ik direct een niet pluis gevoel: ze bewoog anders dan de voorgaande dagen en was dieper en sneller aan het ademhalen. Ook ging haar hartfreqentie soms te traag. Met in het achter hoofd de informatie, dat haar lange lijn (navel venelijn) eerder die dag verwijderd was, dacht ik direct: ze zal toch geen infectie aan het ontwikkelen zijn? Inmiddels was het lab al geprikt en waren er kweken afgenomen. De neonatoloog i.o. kwam vertellen, dat ze nog even wilde overleggen met haar supervisor: nog even afwachten. Om drie uur afgelopen nacht is toch gestart met antibiotica.
Frits-Pieter had gister ook een minderde dag: hij had regelmatig een ademfrequentie van boven de 100. Normaal is het 40-60 keer per minuut. Ons lief kereltje moet dat maar niet te lang achter elkaar doen, want dan wordt hij moe. Nathalie had er ook een onprettig gevoel bij, maar we zijn toch met een gerust hart naar Amerongen gegaan die avond. Toen we thuiskwamen nog even op "Tele-Baby" gekeken...... Ze lggen nog steeds onder de lamp omdat ze "geel zijn".
Vanochtend lagen de twee er heel anders bij. Wat een wereld van verschil...... Het maakte mij blij en gelukkig om ze zo te zien...... Ook Nathalie had er een fijn gevoel bij.
Wat was er nu gebeurd? Anne-Jolein had geen infectie, maar is door de lamp waarschijnlijk iets opgewarmd, waardoor ze deze verschijnselen kreeg. Ook is de medicatie iets aangepast. Waarschijnlijk was er bij Frits-Pieter iets vergelijkbaars aan de hand.
Na nog een lief verhaaltje verteld te hebben, ben ik naar de Media Markt gegaan om wat spullen voor draadloos internet op te halen. dan kunnen we op de laptop in bed naar onze kindjes kijken via de webcam..... dan zijn we toch een beetje bij elkaar. Want je kan zeggen wat je wil, maar het geeft een rotgevoel om je kinderen in het ziekenhuis te laten. Ik weet, dat ze de beste zorg van Nederland krijgen. Dat geeft mij en Nathalie rust en vertrouwen.
Bij de IKEA heb ik nog een kast voor de kinderkamer gekocht en boekenkasten om alle studie-boeken in op te bergen.
Nathalie ligt nu lekker met Frits-Pieter op haar buik. Het is goed voor de kinderen om bij de moeder (en straks ook de vader) te liggen (hier is zelfs onderzoek naar gedaan en het werkt. Er veranderen echt dingen: ik zag bijvoorbeeld, dat de ademhaling veel rustiger werd. Ze voelen zich zich zichtbaar fijn).
Het klinkt misschien een beetje raar, maar ik heb nog helemaal geen kerstgevoel. Er is zo veel gebeurd de afgelopen week. De kinderen houden me zo bezig.
Nog een leuk bericht: we hebben vandaag de geboortekaartjes op de bus gedaan.
Maandag ga ik weer werken. Daar heb ik ook weer zin in!

groeten,

Bart