11 december

Eerst nacht thuis achter de rug. Toch raar dat je niet even op de tv kunt kijken en je kindje ziet (dat was in het ziekenhuis wel zo). Direct gebeld toen ik wakker was en gelukkig gaat alles goed.

Gisteren nog onder de douche geweest. Wat een vervelende handeling zeg, als je buik nog zo'n snee heeft te verwerken. Trekt aan alle kanten en het ergste is nog dat als ik dan moet huilen het nog extra veel gaat trekken dus dat laat ik dan wel uit mijn hoofd.

Bart is de rest van de week ook thuis. Dat is goed ook, hij liep de laatste dagen flink met zijn ziel onder zijn arm. Nu is het voor hem ook een stuk rustiger. Verder is hij natuurlijk trotse vader, dat kun je echt goed merken!

Vanochtend zijn we naar de kids geweest. Ze doen het goed. Dat wil zeggen, ze zijn stabiel en zien er rustig uit. Anne-Jolein heeft inmiddels geen mutsje meer op en dan kun je goed zien dat ze blonde haren heeft met een flinke slag erin. Wordt vast een mooi meisje!
Frits-Pieter heeft zijn mutsje nog wel op en mag vanavond lekker bij moeders kroelen. Eigenlijk was het leuk geweest als Bart ook had mogen voelen hoe het is om de kindjes tegen je aan te hebben maar hij heeft iets wat op een beginnende koortslip lijkt. Hij mag de kinderen nu niet aanraken. Dat vind ik moelijk om te zien, hopelijk is zijn lip snel weer over.

Wat ik ook nog even kwijt wil is dat wij zo ontzettend dankbaar zijn voor alle sms-jes, kaarten, telefoontjes, emailtjes, echt helemaal fantastisch. Dat geeft echt veel kracht!

Nou moeders gaat even een tukje doen en nog wat mijmeren dat ze haar kinderen niet hier heeft.